Sk.Silky's profileSilky_M2 ~:[ Finding You...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 27 ลองมอง(ย้อนกลับไป)ดูซิเออเปิดออกมาดูโดยไม่ตั้งใจ ว่าจะได้เจอรูปเก่า
อยู่ในวันเวลาที่สดใส วันที่มีเราข้างกัน ภาพเดิมๆก็หวนมา เปลี่ยนเวลากลับไปวันนั้น ใจก็เหมือนสั่นๆ เกือบลืมกันแล้ว ต่างเดินกันไปตามทางของใคร แยกไปค่อยๆไกลห่าง อยู่ดีๆวันนึงก็จางหาย คลาดกันโดยไม่รู้ตัว แต่เรื่องราวที่สวยงาม อยู่อย่างเดิมไม่เคยหมองมัว ในหนังสือเก่าๆ หนังสือรุ่นเราเล่มนี้ รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ ค่อยๆลืมเลือนกันไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ ค่อยๆลืมเลือนกันไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง เปิดไปดูเบอร์โทรไม่เห็นมี ที่ลงไว้คือที่อยู่ หยิบปากกาบรรยายในจดหมาย ว่าจำกันได้ไหมเธอ ที่อยู่เดิมที่เขียนไป หากเปลี่ยนแปลงก็คงไม่รู้ ได้แต่หวังกันไป ความหลังคงไม่ตายจากเรา
สับสน วุ่นวาย สัพเพเหระ แต่ไม่ได้มีความหมาย ไม่มีคุณค่ากับใคร ไม่มีคุณค่ากับอะไร และสุดท้าย ไม่ได้มัประโยชน์แม้กับตัวเอง เป็นอยู่อย่างนี้ แต่ค่อยๆน้อยลงๆ ฉันรู้สึกได้ ตัวฉันเริ่มดีขึ้นๆ ฉันสดใสขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ไม่รู้ว่าที่สดใสอยู่ตอนนี้คือระเบิดเวลาที่จะที่ยังไม่ถูกติดตั้งหรือเปล่า ในบางครั้งทั้งๆที่กำลังคิดว่าทุกอย่างดีขึ้นแล้ว อยู่ดีๆ ไหมที่เศร้าซึมก็กลับมาอีกครั้ง ร้องไห้ ซึมเศร้าเพียงลำพังในห้องมืดมิด นั่งมองสิ่งต่างๆรอบตัว ลึกๆของจิตใจก็เฝ้าถามตัวเอง ทำไมฉันจึงมานั่งอยู่ตรงนี้นะ มองกลับไปในไฟล์รูปถ่ายเก่าๆที่เคยมีอยู่ มองรอยยิ้มอาม่า(ก็ที่บ้านเราเรียกอย่างงั้นนี่นา) รอยยิ้มที่เราเคยเกลียด ถ่ายรูปทีไรยิ้มอย่างนี้ทุกที แต่ก็ยังรู้สึกได้ ความสุขของรอยยิ้มนี้ ความสุขของคนรอบข้าง มีคนห้อมล้อม มีคนเคียงข้าง แม้ตอนนี้ดูเหมือนอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวคนเดียวอะไรขนาดนั้น อยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าโดดเดี่ยว ตัวคนเดียวสิถึงจะโดดเดี่ยว ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครบนโลกนี้ที่ตัวคนเดียว นอดจากเขาจะสิ้นลมหายใจ ว่าไปนั่น...ออกนอกเรื่อง ไล่ดูรูปไปเรื่อยๆ น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ร้องไห้ ขณะที่หัวเราะไปด้วยในใจ เป็นบ้า... ร้องไห้ เพราะสงสัยและหาคำตอบไม่ได้ว่าร้องไห้ทำไมวะ หัวเราะ เพราะอดีตที่มีความสุขในรูปถ่ายนั้นทำให้หัวเราะ ซึ่งมันก็เพิ่มความสงสัยให้หนักกว่าเดิมว่า แล้วร้องไห้ทำไมวะ?? สรุปคือ บ้านั่นเอง บ้าอยู่พักนึง เดี๋ยวเดียวก็หาย...หายแล้วก็เป็นใหม่ เป็นอย่างนี้บ่อยๆในเช้าเสาร์-อาทิตย์ เช้าวันหยุด เช้าวันที่เงียบเหงา ชินแล้ว รู้สึกสนุกดี สนุกกับหยดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด แล้วทุกอย่างก็จะจบลง เมื่ออาบน้ำ ต่งตัว เดินออกมาเจอแสงแดด เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สรุป เป็นบ้า! สรุป ไม่เกี่ยวกับเพลงข้างบน สรุป ไม่เคยเขียนอะไรได้ตรงหัวข้อที่คิดไว้ สรุป เขียนเรื่อยเปื่อย อยากเขียนไรก็เขียน ไม่เคยวางรูปแบบ ไม่ทางการ ไม่มีสาระ สรุป ว่าสรุป ว่าสรุป ว่าไหมเขียน จบ ตกลงมันมีสาระมั้ย(วะ) February 18 ทำอย่างไรถึงจะมีความสุขนะทำอย่างไรถึงจะมีความสุขนะ
คำถามที่กลับมารบกวนใจของเราอีกแล้ว ต้องทำยังไงนะถึงจะมีความสุข
เป็นอย่างนี้มาหลายวันเหมือนกัน 555+ คิดถึงแม่ตอนเช้าๆ สงสัยอยากกลับบ้านหละมั้ง
ใกล้จะวันเกิดเจ้าเหมี่ยวแล้ว แต่ก็คงไม่ได้กลับ เพราะทั้งมีงานทั้งใกล้สอบ
ทำตัวเหลวไหลมามากพอแล้ว เลิกนะ...เลิกซะที...
นั่น!! ว่าแล้วก็ออกนอกเรื่องไปไกล กลับๆๆๆๆ
แล้วทำยังไงจะให้ตัวเองมีความสุขล่ะ
มันไม่อยากหรอก เพียงแค่เปลี่ยนคำที่เราใช้ในชีวิตประจำวันเพียงคำเดียวเท่นั้นเอง
เปลี่ยนจากคำว่า "แค่" เป็นคำว่า "ตั้ง"
ทำไมเราถึงมีเงินแค่เท่านี้นะ ---> ทำไมเรามีเงินตั้งเท่านี้นะ เห็นมั้ย เงินเยอะขึ้นแล้ว
ทำไมเวลาเราเหลือแค่นี้นะ ---> เวลาเราเหลือตั้งเท่านี้นะ นั่น! เวลาเพิ่มขึ้น
คำพุดแค่กลับไปกลับมามันก็เปลี่ยนแปลงความหมายไปมากมาย
อา...ปรัชญาจริงวันนี้ แต่บางทีการแทนคำว่า แค่ดั้งคำว่าตั้งมันก็ไม่ดีเสมอไป 555+
ทำไมเรามีการบ้านแค่นี้นะ ---> ทำไมเรามีการบ้านตั้งเท่านี้นะ นั่นการบ้านเยอะขึ้นแล้ว
เฮ้ย! ไม่เอา! น้อยๆอ่ะดีแล้ว
เหอๆ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าเราต้องรู้จักปรับเปลี่ยน มองโลกในแง่บวก
เข้าเมืองตาหลิ่วถือตะหลิวตาเหล่ เฮ่ย! ไม่ใช่ละ
อย่าคิดมากกับชีวิต แค่คิดเอาง่ายๆ เพียงแค่สนุกพอใจ แม้ใครว่าไง
(อิอิอิ เพลงเขาเราก็เอามาร้องมั่ว)
สุดท้าย รักนะ จุ๊บๆๆ
"บอกใครฟะ"
"บอกตัวเองไง บอกคนที่เรารักด้วย"
January 16 Pan's LabyrinthPan's Labyrinth หนังเก่าๆอีกเรื่องหนึ่งที่พยายามหามาดู แล้วก็ได้ดู หนังแนวแฟนตาซี แฟรี่ เจ้าหญิง เทพนิยายที่เหมือนจะชักชวนให้เด็กๆดู แต่เท้จริงแล้วแฝงไปด้วยความโหดร้ายของไฟสงครามและความเป็นจริง เรื่องราวของโอฟิเลีย เด็กหญิงที่ต้องเดินทางไปกับ คาร์เมน มารดาที่กำลังตั้งครรภ์ เพื่อไปอยู่กับกัปตันวิดัล สามีใหม่ของแม่ ในเขตชนบน ตอนเหนือของสเปนตอนปี 1944 หลังการได้รับชัยชนะของฟรานซิสโก ฟรานโก
เราชอบเรื่องนี้มาก แต่ว่าค่อนข้างจะโหดไปนิด แต่สำหรับเราแล้วความโหดไม่เป็นปัญหา เหอๆ เพราะชอบดูหนังโหดอยู่แล้ว โดยรวมแล้วถือว่าเรื่องนี้ดีมากเลยหละ ทั้งฉาก ทั้งบท ทั้งนักแสดง และเรื่องก็จบได้....น่าสงสารจริงๆ December 28 มื้อแรกของวันด้วยขนม 5 บาท มื้อเช้าวันนี้(และหลายวันมาแล้ว) มื้อขนม 5 บาท มื้อเช้าวันนี้ทีวีได(รัก)แร้ขอเสนอ...เมนูได้คุณค่าและพลังงานจาก "ซองขนม 5 บาท" (แต่พอรวมๆกันแล้ว แม่_! แพงก่าข้าว 1 กล่องอีก) แต่รับรองไม่มีผงชูรส เหอๆ เพราะถ้ามีล่ะก็ แดรกกันไม่ลงทีเดียว อ่ะนะมาดูส่วนประกอบอันแสนเน่ากันดีกว่าส่วนผสม 1. ซีเรียล 1 ซองเล็ก เลือกรสไดก็ได้ เพราะถ้ากินไม่ได้ขึ้นมา มันจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ท่านจะตักกินในชามของท่าน เราเลือกเนสเล่ไมโล กร๊ากกกกก...(5 บาทละนะ) 2. ถั่ว(ถั่วถุงอ่ะ ซองละ 5 บาท ของเราเลือกถั่วที่มี 3 แบบในซองเดียว ได้คุ้มดี กินไปจะได้ไม่เบื่อมาก) ธัญพืชช่วงเสริมพลังงานในการทำงาน และความเน่า(เพราะมันเป็นธัญพืชอบเกลือ อิอิ) 3. เม็ดทานตะวัน ของเราเลือกตราซันแสน็ก ราคา 5 บาท เพราะมันแกะเปลือกมาให้แล้ว 555+ สบายเรา และที่สำคัญมีรสให้เลือก 4 รส คือ ต้นตำหรับ พิซซ่า สาหร่าย(อีกรสนี่รสไรหว่า??) สำหรับมือใหม่ แนะนำรสต้นตำหรับนะจ๊ะ ประเดี๋ยวจะแดรกไม่ลง เหอๆ ถ้ากระเพาะแข็งแล้วก็รสอื่นๆได้ตามอัธยาศัย เราเลือกสาหร่ายเพราะสาหร่ายมีประโยชน์(ป่าวหรอก ทั้งร้านเหลืออีนี่ตัวเดียว) 4. กล้วยอบน้ำผึ้ง อันนี้ของเราซองละ 10 บาท แต่กินได้หลายมื้อ เพราะเอามาใส่นิดๆหน่อยๆพอเป็นกระสัย ซองนึกกินได้ประมาณ 5 - 6 มื้อ ก็ประมาณมื้อละ 2 บาท 5. นม อันนี้ตามชอบเลย นมหมานมแมวอะไรก็ว่ากันไป แต่ใครอุตริใส่นมข้นหวานนี่ก็อ่ะนะ กระเพาะท่านคงทำด้วยคาร์บอนชนิดพิเศษ อ้อ!! อันนี้ไม่ 5 บาท มีตั้งแต่นมเปรี้ยว 7 บาท ยันนมข้นหวาน 24 บาท โดยประมาณ(บอกแล้วนะ แล้วแต่ใครจะอุตริใส่นมข้นหวาน) อันนี้เราเลือกนมพร่องมันเนยกระป๋องหมี 12 บาท(ถ้าซื้อเป็นแพ็คถูกลงตั้ง 12 บาท คราวหลังซื้อยกแพ็คดีก่า) 6. ผลไม้ อันนี้ชอบอะไรก็ใส่อันนั้นเลย ของเราเราเลือก มะพร้าว ( = =;) ทำไมน่ะรึ เพราะในมหาลัยมันไม่มีอะไรขายอ่ะ ตอนจะปิดเทอมเนี่ย ตอนแรกว่าจะใส่สตอเบอรี่กะแอ๊ปเปิ้ล ดันเหลือแต่มะพร้าวกะมะม่วง จะใส่มะม่วงก็กะไรอยู่ เอามะพร้าวละกัน อันนี้ 10 บาท วิธีผสม 1. เตรียมชาม 2 ใบ(ใส่อาหารใบนึง แยกน้ำมะพร้าวใบนึง) ช้อน 1 คัน ลิ้น 1 อัน และบัตรโรงพยาบาล(เอาไว้ข้างกาย) 2. แกะซองขนมทุกอย่าง 3. แกะมะพร้าว เอาแต่เนื้อ น้ำไว้ดื่มแก้กระหายน้ำ = = หั่นเนื้อมะพร้าวเป็นเส้นพอดีคำ(รึถ้าชอบความลำบาก(กว่าเดิม)ก็ใส่มันทั้งชิ้นใหญ่ๆเลย) 4. เททุกอย่างรวมกัน คน 5. แดรก!!!! ปล. ไม่มีภาพให้ดูเน้อ เพราะหลังจากที่แดรกไปได้ครึ่งถ้วย ก็เพิ่งสำเหนียกได้ว่า ทำไมตูไม่ถ่ายรูปไว้ด้วยฟะ กะความเน่าของมื้อนี้ รสชาติก็...อ่ะนะหวาน(มะพร้าวและซีเรียล) มัน(ถั่วทั้งนั้น) เค็ม(เกลือถั่วและสาหร่าย) หอมหุยฉุยฉายด้วยกลิ่นสาหร่าย กินเสร็จ ฮ่า....อิ่ม(ถ้าไม่อิ่มให้ดื่มน้ำมะพร้าวต่อ รับรองอิ่มจนแทบอ้วกแตก = =) ส่วนเรื่องหลังจากนี้....ตัวใครตัวมัน วิ่งหาห้องน้ำกันเอาเอง ฮี้วววววว.... ปล.2 รวมทั้งสิ้น 39 บาท แม้จะได้ความสนุก สะจาย และความเน่าไปในตัว ตามมาด้วยความแกรบ = =; แต่ยังไงเช้าๆที่มหาลัยก็ไม่มีอะไรขายอยู่ละ ฮุฮุ SK.Sil_M2 บุคคลผู้เอาแ่น่เอานอนไม่ได้ SK.Sil_M2 ขนาดตัวเองยังไม่เข้าใจตัวเองเลย รู้ตัวมั้ยทำอะไร? รู้สิ...เรารู้ เหมือนเกิดความขัดแย้งในตัวเอง เป็นคนหลายบุคลิคเหรอ? ป่าวนะ เราเชื่อว่าเปล่า แล้วทำไม... เพราะเรามัน...ไม่รู้สิ! แล้วแต่อารมณ์ คนขวางโลก December 26 แปะ P' อุ้ย แปะ P' อุ้ย แปะ P' อุ้ย เวอร์ชั่นดีซ่านนนนน... เหอๆ พี่อุ้ยตัวจริงเขาออกจะน่ารัก แต่เราทำซะน่ารักออกหมดเลย เหลืองเป็นข้าวหมกไก่เชียว แง๊!!! นู๋ม่าได้ตั้งใจ เค้าพยายามให้ผิวมานชมพูแล้วนะ แต่เค้ากลัวว่ามันจะชมพูมากไปง่ะ เค้าเลยเล่นซะเหลืองเยย เหอๆ อ่ะนะ แต่ก็ทำออกมาได้ดูเป็นคนกว่าที่คิดไว้เยอะเยย ส่งให้พี่ชายดู พี่ชายบอก "แกไปลงเงาที่ข้อเท้าทำไมฟะ เหมือนก้านไม้เลย" ง่ะ ก็เค้าเห็นในรูปจริงก็มีเงาง่ะ(เพียงแต่น้อยกว่า) อ่ะนะ หนุกหนานๆ(ถ้าคะแนนออกมาแล้วจะยังหนุกหนานอีกมะเนี่ย เหอๆ ได้หน้าซีดหน้าเหลืองยิ่งกว่าภาพพี่อุ้ยแน่เลย) เอ้า!ว่าแล้วก็แปะซะเลย  แม่ถามว่าจะกลับยังไง เราบอกแม่ไปว่ากลับรถตู้ แต่ที่จริงเราอยาหใก้พี่มารับนะ อยากเอาคอมพ์กลับไปทำงานด้วย แต่คิดว่าไม่ดีก่า ไปตายเอาดาบหน้ายืมคอมพ์พี่ใช้ เหอๆถ้าพี่ไม่ได้ใช้อ่ะนะ อิอิ คุยกะแม่ได้แปปเดียวเอง ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ เพราะรู้สึกว่าแม่โทรมาตอนเวลางาน แค่แม่โทรมาก็ดีใจแย้ว และดีใจมากๆแม่บอกว่า "สอบเสร็จแล้วรีบกลับนะ คิดถึง" ไหมก็อยากจะรีบกลับ แต่เราต้องสอบจาว่าก่อน เผชิญกับสนามรบด่านสุดท้าย ไม่รู้งานนี้จะตายในหน้าที่รึเปล่า เหอๆ December 23 บะหมี่ห่อ บะหมี่ห่อ   นึกถึงสมัยเด็กๆ ตอนที่เรายังอยู่ที่จันทบุรี ผ่านมา 8 ปีได้แล้วมั้ง ตอนนั้นยังเรียนอยู่โรงเรียนประถมอยู่เลย บ้านเราจะอยู่ใกล้โรงเรียนมาก ทำให้เราไปโรงเรียนสายทั้งๆที่ตื่นเช้าได้ทุกวัน 555+ เขาว่ากันว่าคนบ้านใกล้โรงเรียนมักไปเรียนสาย ท่าทางจะจริง! ต่อๆๆ แล้วที่ข้างโรงเรียนเราจะมีร้านขายข้าวมันไก่ ข้าวหมูแดง บะหมี่เหลือง(ทำไม 3 อย่างนี้มันต้องอยู่ด้วยกันด้วยฟะ รัก 3 เศร้ารึไง = =) เวลาเราไปสั่งเขาก็จะทำให้เรา แล้วก็ห่ออาหารด้วยกระดาษ แล้วมันยังไงล่ะ??? ก็ไม่ยังไงหรอก แค่วันก่อนเราไปซื้อบะหมี่แห้งที่หลังมหาวิทยาลัยมา แล้วเขาใส่ห่อกระดาษให้ ว้าว ว้าว หวาว....มันเลยทำให้เรานึกถึงสมัยเด็กๆน่ะ เพราะตอนย้ายมาชลบุรี เจอแต่บะหมี่ใส่ถุงพลาสติก เรารู้สึกว่าบะหมี่ห่อกระดาษอย่างงี้กินแล้วได้อารมณ์บะหมี่มากก่า อิอิอิ ชอบจัง ไว้คราวหลังสั่งมากินที่ห้องอีกดีก่า อยากเจอห่อกระดาษ December 22 รัก คือ... ความรัก...รัก คืออะไร?? "รักคืออะไรที่ในใจเจ้า รักคือความเศร้าศัลย์โศกนักหนา รักคือความแค้นยากแสนอุรา รักคือรักษาประคองใจคน" โดย SK.Silky_Master2 ทำไมนะ ทำไมอยู่ดีๆก็หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเขียน เราเองก็ไม่ค่อยเข้าใจในตัวเองเหมือนกัน ที่จริงเราคิดว่าตัวเรานี้ไม่มีสิทธิที่จะเขียนในเรื่องนี้ แต่พอดีกำลังหาภาพไปทำงานดิจิตอลอยู่ แล้วก็มาเจอบทความเล็กๆนี้เข้า อ่านแล้วก็รู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก ทุกอย่างบนโลกนี้ไม่ได้เป็นตามที่เราอยากให้เป็นเสมอไป และเราจะได้รับรู้บทเรียนต่างๆมากมาย หลังจากที่เราต้องสูญเสียบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยเห็นว่า"สำคัญ" นี่คือสิ่งที่เรายึดถือมาตลอด ทว่ากลับปล่อยให้บทเรียนเหล่านั้นคอยตามสอนเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน อ่ะนะ ลองอ่านบทความกันดู อย่าไปค้นหาความรัก ... ปล่อยให้ความรักค้นพบคุณเอง นั่นแหละถึงจะเรียกว่าตกหลุมรัก เพราะคุณไม่ได้บังคับตัวคุณให้เป็นไป แต่มันเป็นไปเอง เมื่อคุณยอมรับใครบางคนในตัวตนและสิ่งที่เขาเป็น คุณจะประหลาดใจเมื่อเขาดีกว่าที่คุณคาดหวังไว้มาก ความรักคือการรักและยอมรับในทั้งข้อดีและข้อเสียของเขา โชคดีคือผู้ชายได้เป็นคนรักคนแรกของผู้หญิง ที่โชคดีกว่านั้นคือผู้หญิงได้เป็นคนรักคนสุดท้ายของผู้ชาย คุณจะได้รับรู้ว่าคนๆ หนึ่งมีความหมายกับคุณมากเพียงไร ก็เมื่อคุณตื่นขึ้นและพบว่าคุณได้สูญเสียใครคนนั้น ที่คุณเคยคิดว่าไม่มีความหมายกับคุณเลยไปเสียแล้ว รักคือการมองตัวคุณผ่านสายตาของคนอื่น และค้นหาตัวคุณในหัวใจของคนนั้น เมื่อคุณรักแล้ว คุณก็จะรักตลอดไป สำหรับสิ่งที่คุณอาจจะคิดหลบหนี แต่หัวใจคุณเก็บมันไว้ตลอดเวลา การปล่อยมันไปไม่ใช่เรื่องง่าย แต่จะเหนี่ยวรั้งไว้ก็ยากเย็น ความเข้มแข็งไม่ได้วัดที่ว่าสามารถเหนี่ยวรั้งมันไว้ แต่อยู่ที่สามารถปล่อยมันไปต่างหาก ผู้ชายพร้อมที่จะเสียสละความรักเพื่อจะได้ปกครองโลก แต่ผู้หญิงพร้อมที่จะตัดใจจากโลก เพื่อที่จะได้อยู่กับคนที่มีค่าพอให้เสียสละ มันปวดใจเมื่อได้เห็นคนที่คุณรักมีความสุขอยู่กับคนอื่น แต่มันจะเจ็บปวดกว่าที่ได้รู้ว่าเขาไม่มีความสุขเลยเมื่ออยู่กับคุณ ที่มา : http://www.tamdee.net/db/forum_posts.asp?TID=1140 December 18 Potrait Myselfแปะ!!! งาน Digital Painting
แปะผีร็อค เอ้ย! ไม่ใช่ละ ผีรงผีร็อคที่ไหน เอาภาพที่ถ่ายตอนปี 1 กะเพื่อนมาแปะต่างหาก แต่เป็นภาพที่เพนท์แล้วนะ เหอๆ หน้าอ้วนไปเยอะเลย ปกติในรูปถ่ายก็ไม่เหมือนตัวจริงอยู่ละ พอเพนท์ปุ๊บ ไม่เหมือนตัวจริงหนักกว่าเดิม
555+ สงสัยต้องพยายามให้มากก่านี้ แต่ความขี้เกียจนี่สิคอยเกาะกิน เหอๆ(อ้างไปนั่น ฝีมือไม่ถึงอ่ะจิ งิงิ ฮือ....) คราวต่อไปทำงานฟิกเกอร์ TT^TT เมื่อไหร่เขาจาได้วาดการ์ตูนอ่า... December 16 ไม่มีวันวาน วันวาน คิดถึงวันวาน คิดถึงวันเก่า อยากกลับไป ย้อนกลับเป็นตัวเรา แต่ความโง่เขลา ทำให้เราปฏิเสธวันวาน... ลาก่อนตัวฉัน จงหลบลี้ภายในหน้ากากเหล็กนี้...... December 05 แปะ จอห์นนี่ เด๊ด(ไม่ใช่จอหนนี่ เด๊ปป์) ฮ่า...แปะงานดิจิตอลเพนท์ที่ส่งไป ตอนแรกว่าจะวาดรูปเพื่อนเราซะหน่อย เพราะหน้ามันออกจะเกาหลี แต่เราวาดไปวาดมาแล้วมันดันออกมาเป็นเกาเหลา หน้ายาวกว่าของจริง แถมออกมากลายเป็นการ์ตูนมากเกินไปอีกต่างหาก เหอๆ เห็นแล้วอนาถแท้ เลยลองหาภาพใหม่มาวาด เลยได้ภาพของ Sweeney Todd มา นำแสดงโดย Johnny Depp หรือที่เรารู้จักกันในนามแจ็ค สแปโรล์ จาก Pirate of the Caribbean ว่าแล้วก็เอามาลงสีด้วยความมั่วนิ่ม เหอๆ ทำไมก็เบื่อไ เบื่อไปเบื่อมา นั่งแดร็กหนมเฉยเลย กร๊ากกกกกกกกกกก....= = เวงกรำ แต่ก็ทำเสร็จในเวลาแปปเดียว ซึ่งาน... ............................................. .............................. ............... ....ออกมาเน่าคร่ะ = =  กระซิก กระซิก แล้วอย่างงี้ฉานจะผ่านวิชานี้มะเนี่ย เขาอยากเรียนคาแร็คเตอร์ดีไซน์นะ(แต่สองวิชานี้มันต้องมาคู่กันง่ะ งิงิ กระซิกๆ) December 02 FFXI แฝงตัวใน...Gundam & FMAกำลังเซิร์จหาคำว่า่GUNDAM อยู่ดีๆก็เจอนี่!!! อนาถแท้ แต่ก็ฮาดี เหอๆ November 30 นางฟ้าของอัศวิน นางฟ้าของอัศวิน อัศวินพบรักกับนางฟ้าในค่ำคืนงานฉลอง น่าเศร้าที่ทั้งคู่ได้รับรู้ว่าต่างฝ่ายต่างต้องเป็นศัตรูกัน สุดท้ายความรักด้องห้ามจบด้วยน้ำตา อัศวินอำลานางฟ้าด้วยยาพิษ ขณะที่ลูกตะกั่วฝังลงไปในความทรงจำของนางฟ้า นับจากนี้ อัศวินและนางฟ้าคงได้อยู่ด้วยกันตราบนิรันดร์ Romeo & Juliet ละครโศกนาฏกรรมของเช็กสเปียร์ November 29 ไม่มีใครแทนที่เธอเพลง / Title : ไม่มีใครแทนที่เธอ ไม่มีใครแทนที่เธอศิลปิน / Artist : เต๊ะ ศตวรรษ เศรษฐกร อัลบั้ม / Album : T-Speed เพลงประกอบละคร ลุ้นรักทะลุมิติ Lyrics เนื้อเพลง ไม่มีใครแทนที่เธอ ไม่ว่าเธอ คิดถึงกันหรือเปล่า ก็จะขอคิดถึงเธอเรื่อยไป อยู่คนเดียว เหงาจนจับหัวใจ แต่ไม่เคยให้ใครแทนที่เธอ มันจะนานแค่ไหน แม้เธอไม่เหมือนเดิม แต่ฉันก็ยังเป็นเหมือนเก่า เพลงที่เธอบอกฉัน ว่ามันเป็นเพลงของเรา ยังคงเปิดฟังเสมอ * ภาพเธอยังวางที่เก่า ยังฟังเพลงเก่า ไม่เคยเปลี่ยนไปสักครั้ง ** ไม่ว่าเธอคิดถึงกันหรือเปล่า ก็จะขอคิดถึงเธอเรื่อยไป อยู่คนเดียวเหงาจนจับหัวใจ แต่ไม่เคยให้ใครแทนที่เธอ มันจะนานแค่ไหน แม้เธอไม่รักกัน แต่ฉันก็ยังคงรักเธอ ก่อนจะหลับตานอน ฉันยังคงมองภาพเธอ มีเธออยู่ในความฝัน (ซ้ำ *, **, **) ------------------------------------------------ เพลงนี้เก่ามากๆเลย เราเคยฟังตอนเด็กๆ เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง"ลุ้นรักทะลุมิติ" จำไม่ได้แล้วหละว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง แต่พอฟังเพลงนี้แล้ว เราจะจินตนาการภาพเป็นเด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงสองคน กำลังเล่นกันในสวนดอกไม้ น่าเพลงที่เราไม่ได้จินตนาการให้เด็กสองคนนี้เป็นคู่รักกัน(สงสัยมันจะยังเด็กเกินไป เพราะภาพที่เราจินตนาการ เป็นเด็กอายุประมาณ 5-6 ขวบ) แต่เรากลับคิดจินตนาการให้เด็กน้อยทั้งสองเป็นพี่น้องกัน โลกรอยด้านสว่างไสว ในสวนดอกไม้มีซุ้มม้านั่งโยกเยกสีขาว บรรยากาศดีมากๆ ฝ่ายพี่ชายเก็บดอกไม้มาให้น้องสาวฉีกเล่นตามประสาเด็ก ที่ไม่รู้จะเล่นอะไร ก็เด็ดดอกไม้ไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนี้ ภาพที่ถูกจินตนาการในความรู้สึกจะเป็นแบบนี้เสมอ... ยามที่กำลังจะเคลิ้มหลับแล้วได้ฟัง ก็ยังคงเห็นเป็นเช่นนี้อยู่ และชัดขึ้นมาก ความรู้สึกอบอุ่นราวกับว่ามันคือตัวเราเอง... (แต่ถ้าเป็นตัวเราจริงๆ บรรยากาศคงไม่สวยหรูขนาดนั้นแหง จากซุ้มม้านั่งคงเปลี่ยนเป็นบ่อปลาเก่าๆ ดอกไม้ก็กลายเป็นกระปุกออมสินที่พี่เพิ่งได้มาจากน้า) นึกถึงสมัยยังเด็ก สมัยที่เรามีพี่ชายคอยเดินตามเสมอทุกฝีก้าว คิดถึงจัง รักนะ รักพี่ชายมากๆ จำได้ว่าตอนเด็กๆ เวลาพี่กลัวก็จะบอกให้เรานอนกอด แต่เราก็ไม่ค่อยจะกอด ตอนเด็กๆเป็นเด็กแก่น ไม่เคยกลัวอะไรซักอย่าง (ยกเว้น หนอน) ไม่ค่อยสนใจรอบข้างสักเท่าไร แม่เคยพูดครั้งหนึ่งว่า ถ้าโตขึ้นแล้วเดี๋ยวก็จะไม่กล้ากอดพี่แล้วนะ ตอนนั้นไม่เชื่อหรอก เพราะคิดว่ายังไงก็พี่ตู กอดได้อยู่แล้ว แต่พอเอาเข้าจริงๆ โตขึ้นมาแล้ว ไอ้เราดันเป็นเด็กเถื่อนซะนี่ ทำตัวไม่เหมือนผู้หญิง (หน้าตาก็ไม่ค่อยจะเหมือนอยู่ละ) เลยไม่ได้กอดพี่ รู้สึกเหมือนว่า เราเป็นเด็กที่เข้มแข็ง กอดพี่ไม่ได้ไปซะงั้น เหอๆ เสียดายจจัง รู้งี้ตอนเด็กๆกอดพี่ หอมพ่อ หอมแม่ให้พอดีกว่า (ตอนนี้คนที่เรากอดบ่อยๆ หอมแก้มบ่อยๆก็แม่นี่หละ ถึงอย่างงั้นก็ยังอายตัวเองเล้ย = =) November 27 แปะงานเน่า(อีกละ) โฮกกกกกกกกกก.....ทำไมมันออกมาเป็นฉะนี้เนี่ย 555+ ออกมาแล้วดูแปลกๆ ต้องมองไกลๆ ไกลมากกกกก....ประมาณว่าสวย 100 เมตร นั่งปั่นอยู่เมื่อคืน เหอๆ รู้สึกได้เลยว่าลงสีไม่เป็นอย่างแรงอ่ะ ลงอยากให้เหมือนของจริงให้ได้มากที่สุด แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่อยากจะให้เหมือนของจริงมาก เพราะอยากจะให้ออกดูเป็นเพนท์มากกว่า ขอบก็เก็บไม่สวย รู้สึกทำงานนี้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร แต่ก็เอาน่า งานแรก งานต่อไปต้องพยายามให้ดีกว่านี้ ต้องลองเอาเทคนิคของการเล่นสีน้ำมาลองลงดูบ้างแล้ว  วันนี้เอารูปเจ้าชินโกะมาวาด เพื่อเอามาไปลงสีในคาบ Digital Painting ตอนเช้าตื่นขึ้นมาตั้งแต่หกโมง เปิดรูปเพื่อนเราเจ้านี้ขึ้นมาแล้วก็เลือกๆๆๆๆ รู้สึกหน้าตามานเหมือนการาเกาหลีดี 555+ ว่าแล้วก็เลือกออกมารูปนึง เลือกมาด้วยความมึนๆเมา เพราะคนวาดก็ยังไม่ตื่นดี วาดๆแล้วก็เก็บใส่แฟ้ม อาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ไม่อยากอาบน้ำช้าแหล่ว เพราะเด๋วเราจะทำให้ซีนไปเรียนสายอีก(คราวก่อนอาบช้า ซีนอาบต่อจากเรา เลยสายเลย เหอๆ) ว่าแล้วก็เข้าไปอาบน้ำ ออกมาเพื่อนๆก็ยังไม่ตื่นกัน ไม่กล้าปลุกแฮะ ก้เลยแต่ตัวไปเรื่อยๆ ลืมเรื่องรูปเจ้าชินไป ว่าแล้วก็เอาลงไปห้องฟ้า ให้ฟ้าสแกนให้ อ่ะนะเป็นอันว่าการเตรียมภาพเสร้จสิ้น ทว่า...พอเอามาทำจริงแล้ว เพิ่งจะได้รุ้ว่าตัวเองวาดหน้าเจ้าชินโกะยาวเกินไป เบี้ยวด้วย แล้วก็รูปที่เลือกมามันค่อนข้างจะเบลอๆ อืม...เลยสรุปว่าจะเปลี่ยนใหม่ เอารุป จอห์นนี่ เด็ปป์ ดีกว่า ฮุฮุ ขวัญใจสุดที่รัก ดูเขาแสดงมาก็หลายเรื่องนะ แต่ไม่รู้หรอกว่าเขาชื่อ จอห์นนี่ เด็ปป์ เพิ่งจะมารุ้เอาก็ตอนที่แสดงเรื่อง Pirate of the Caribbean นี่หละ อาจารย์โก๊ยก็เอามาลงสีให้ดู เห็นอาจารย์ลงสีแล้วดูน่าสนุกแฮะ O_O ลองลงเทคนิคแบบอาจารย์มั่งดีกว่า(รู้สึกตั้งแต่มาเรียนที่นี่ เราจะได้เทคนิคอาจารย์ท่านนี้ไปหลายอย่างนะนี่ >_</ ขอบคุงมักๆค่า) อ่ะนะ ก็ต้องตั้งใจกันต่อไป ฮุฮุ November 20 แปะงานเน่า = = Painting อ่า...และแล้ววันนี้ก็ได้เรียน painting อย่างเป็นจริงเป็นจังแล้ว ทุกคนได้จับเมาสืปากกา ลงสีภาพตามที่เราได้วาดๆกันมา แง่มๆ ของเราเป็นผลไม้ 555+ ลูกออะไรก็ไม่รู้ จันทร์เทศหรืออะไรนี่หละ ว่าแล้วเหตุมันก็เกิดเมื่อ ตูข้าไม่ได้เอาแบบของจริงไป เอาไปแต่สเก็ตกะสแกน เหอๆ แล้วจะเอาแบบจริงที่ไหนมาเป็นแบบล่ะ ทีแรกก็ว่าไปเอาแบบจากเน็ตก็ได้ (น่าน... หวังน้ำบ่อหน้าซะงั้นอ่ะ) ว่าแล้วก็เลยเดินทางไป Lab เลย นั่งลง เปิดเครื่อง เย้ๆ เล่นไวรัสๆ (กำ ติดเกมนี้ซะงั้น อย่างงี้ต้องโทษพี่ชายตัวแสบที่เอาเกมนี้มาแพร่ให้กับน้องๆเล่น ไม่รู้เจ้าเหมี่ยวเลิกเล่นรึยัง แต่พี่คนนี้ของมันยังติดอยู่ เหมือนนั่งเลี้ยงลูกไงไม่รู้ ต้องมานั่งให้อาหารทุกวัน พาไปเก็บเลเวล ฯลฯ อ๊ะ ว่าแล้วขณะพิมพ์ก็เล่นไปด้วยเลยดีกว่า กร๊ากกกกกกกกกกก...) เข้าเรื่องๆ ว่าแล้วพอเปิด IE ขึ้นมา ปรากฎว่าเน็ตดับครับพี่น้องทั้งหลาย เฮ็ยยยยย!!!!แล้วตูจะเล่นไวรัสยังไงฟะ เอ้ย! ไม่ใช่ ตูจะเอาภาพต้นแบบจากไหนล่ะฟะ กรี๊ดดดดดดดด....เหอๆ สุดท้ายเลยต้องลงสด ไม่ได้ดูแบบ จิ้นเอาเองหมด ออกมาเลยเป็นลูกกวาดอย่างที่เห็น เป็นการ์ตูนไปซะงั้นอ่ะ(ปกติก็ลงสีไม่ได้เรื่องอยู่ละ) แต่ก็ไม่แน่นะ ถ้าเรามีแบบ อาจจะออกมาเป็นแบบนี้อยู่ดีก็ได้ ใครจะไปรู้ ความเด๋อไม่เข้าใครออกใคร เข้าไอ้ไหมแล้ว... ไม่ออกเลย...  ปล. วันนี้วิ่งว้ากวันสุดท้ายแล้ว แง้วๆ กึ่งๆดีใจ กึ่งๆเสียใจแฮะ เพราะช่วงเวลาวิ่งตอนเช้าๆ เป็ฯช่วงเวลาเดียวที่ทำให้เราไม่ต้องออกไปยืนที่ระเบียง มองความมืดมิด และสัมผัสอากาศหนาวเหน็บในยามเช้าเพียงลำพัง เป็นเวลาที่ทำให้เราตัดความโศกเศร้าทุกสิ่งออกจากสมอง ความโศกเศร้าที่มักจะมาเยือนเสมอ ยามที่อยู่คนเดียว แม้จะรู้ว่าคนเดียวไมไ่ด้แปลว่าโดดเดี่ยว ตัวคนเดียวนี่สิโดดเดี่ยว แต่...ทำไมเรายังคงมองออกไปหาท้องฟ้าที่มืดมิดนะ เฝ้ารออะไรอยู่?? ยามเช้า? ปล.2 ไว้วันเสาร์เช้าๆ ลากซ้างยิ้มไปวิ่งดีก่า ไม่ก็ไปวิ่งเอง ถ้าว่าง แก้เครียดดี ปล.3 แหงะ ไม่อยากทำการบ้าน Painting อ่ะ แง๊ๆๆๆ(เริ่มงอแง) ปล.4 พรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้ว อยากกินกับข้าวฝีมือแม่จังเย้ย!!!!! November 19 8 Gods Engineer งานไร้เงิน8 Gods Engineer
งานที่พี่เคยสั่งทำไว้เมื่อนานมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทำให้พี่สักที เพิ่งจะทำมันเสร็จก็ตอนปลายเทอมที่แล้วตอนช่วงสอบ เทอมที่แล้วมีเรื่องงี่เง่าไร้สาระของตัวเองให้เครียดเยอะแยะ ทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเอามาเครียดเลย น่าจะเรียนว่าสภาพปัญหาสภาวะทางจิตมากกว่า ทำให้ตัวเองเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แม้แต่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าไม่สามารถกลับมาเป็นตัวเองคนเดิมได้อีกแล้ว แม้จะรู้สึกสียดายตัวเองคนเก่าอยู่บ้าง แต่มันเรียกกลับมาไม่ได้ก็ช่วยไม่ได้ ก็เป็นมันอย่างนี้ต่อไป หาสิ่งใหม่ๆดีกว่า แต่ก็ยังอยากได้อยู่นะ ตัวเองคนเก่าที่หัวเราะตลอดเหมือนคนบ้า มองอะไรก็ยิ้มไปหมด คงต้องค่อยๆเรียกกลับมา
เอ้าๆๆๆๆ สนใจเจ้า 8 Gods Engineer ทำไว้เมื่อเทอมที่แล้ว เพิ่งจะเอามาแปะ 555+ ตอนนี้ก็ส่งไฟล์ให้พี่ไปแล้วหละ แต่พี่จะจบปี 4 อยู่แล้ว ไม่รู้ว่าจะได้เอามันไปใช้ประโยชน์อะไรรึเปล่า พูดแล้วก็นึกถึงงานชิ้นแรกที่พี่ให้ทำ เกี่ยวกับเจ้า 8 Gods Engineer พวกนี้ งานวาดปกสมุด เพื่อขายให้กับน้องๆที่เข้ามาสอบเข้าม. เป็นปกสมุดขาวๆ วาดด้วยดินสอ เป็นวิศวะคอมพ์ ลายเส้นยุ่งๆ สัดส่วนเบี้ยวๆ ดูแล้ว เราไม่ค่อยจะพอใจเท่าไรเลย แต่พี่ชายกลับบอกว่า มันเป็นสมุดที่ขายหมดเร็วที่สุด เร็วขนาดที่คนผลิตยังไม่ทันจะได้ซื้อเก็บไว้เองเลย(เหอๆ เวอร์ไปละๆ ฉานไม่เชื่อหรอก)
จะเป็นเรื่องจริง รึพี่แค่พูดเล่นๆให้เราดีใจก็ช่าง แต่ก็ขอบคุณนะ ขอบคุณที่กำลังใจไหมมาตลอด อยู่มาได้ทุกวันก็เพราะคำพูดของพี่ กับความอบอุ่นจากแม่ ความห่วงใยจากพ่อ ความคิดถึงจากน้องนี่หละ แล้วก็เพื่อนๆอีกหลายๆคนที่คอยถามความทุกข์สุขของเรา สรุปแล้ว เราก็มีชีวิตอยู่ได้เพราะคนรอบๆข้างเรานี่หละ ขอบคุณนะ
****ว่าแล้วก็แปะ เจ้าตัวเล้กทั้ง 8 ****
(อันนี้เวอร์ชันยังไม่ได้ปรับสีวิศวะช่างกล หน้าเลยเหมือนซอมบี้ไปหน่อย)
โดยส่วนตัวแล้ว เราชอบวิศวะไฟฟ้าหญิง วิศวะคอมพ์ชาย แล้วก็อุตสาหกรรมหญิงที่สุดเลย
November 16 เสื้อกันหนาวตัวเก่าลืมตาขึ้นมาท ท้องฟ้าสลัวๆ อา...ถึงเวลาต้องไปวิ่งอีกแล้ว หยิบนาฬิกามาดู แล้วก็ได้พบว่า ท้องฟ้าหน้าหนาวนี่มันไว้ใจไม่ได้จริงๆ 7 โมงนิดๆ....ไปวิ่งก็คงไม่ทันแล้ว ปืนกลับขึ้นเตียงอย่างเชื่องช้าอย่างกะตัว sloth ทิ้งตัวลงนอน ผ้าห่มที่ยืมมาจากเจ้รุ้งอุ่นจัง ยืม ยื้ม ยึด ซะดีมั้ย ไม่หละ อาทิตย์หน้า ถ้ายังมีตังค์ กลับไปเอาของที่บ้านดีก่า 9 โมง อ้อมตื่นแล้ว เราก็ตื่นตาม เป็นโรคเห็นใครตื่น เราต้องตื่นตาม แม้ไม่เห็นก็ตื่นอยู่ดี เหอๆ สักวันคงเป็นเหมือนเฮย์ไวใน prison breakเป็นได้ก็ดีสิ จะได้ทำงานทั้งวันทั้งคืน ออกไปยืนโต้ลมที่นอกระเบียง อืม...เย็นสบายดี กลิ่นของอากาศเย็นๆไม่ต่างจากบ้านเราเลย คิดถึงจัง...ทำไมอยู่ดีๆมันก็แว่บขึ้นมานะ ภาพของเด็กผู้หญิงผอมๆแห้งๆ ตัวสูงชะลูดกว่าชาวบ้านเขา ใส่เสื้อกันหนาวเก่าๆเชยไม่เหมือนกับเด็กคนอื่น แม้จะมีเสื้อกันหนาวอยู่ แต่ตัวก็ยังสั่นงกๆ เพราะผ้าที่ใช้ทำเสื้อมันไม่ได้อุ่นอะไรเลย เหมือนได้แค่กันลม กระนั้นก็ยังใส่มาทุกวัน เสื้อกันหนาวที่แม่รีดให้...และเตือนให้ใส่ไปด้วยความเป็นห่วง ข้าวต้มอุ่นๆตอนเช้า ไชโป๊วผัดไข่ กับปลาเค็มราดมะนาวใส่หอมแดงกับพริก กินทีไร เขี่ยผักออกทุกที แต่มันเป็นรสชาติที่ทำให้ต้องเติมถ้วยที่สอง ฝีมือแม่...อร่อยจัง คิดถึงนะ คิดถึงจัง อยากกลับบ้าน... กำ 9 โมงครั้งแล้ว อาบน้ำแต่งตัว เอาผ้าไปส่งซักดีกว่า อดทนอีกนิด อีก 1 อาทิตย์ คิดถึงแม่... November 11 วิ่งโต้หนาวววว...ถึงขั้วกระดูกเหอๆ ช่วงนี้อากาศหนาวมากขึ้นทุกวันๆ
เช้าๆไม่อยากจะลุกออกจากผ้าห่มเลย
ไม่ใช่ว่าผ้าห่มมันอุ่นหรอกนะ
แต่ถ้าออกจากผ้าห่มแล้ว มันก็หนาวยิ่งกว่าเดิมน่ะสิ
แต่ยังไงก็ต้องทน ลุกออกมา
แม้จะหนาวยะเยือก
ทำไมน่ะรึ?
ก็เพราะต้องออกไปวิ่งตอนเช้าๆ
วิ่งกับกลุ่มพี่ว้าก
เช้านี้ตื่นสาย
(ที่จริงก็ไม่ได้ตื่นสายหรอก น่าจะเรียกว่าลุกสายมากกว่า)
เพราะอากาศมันหนาวจนไม่อยากลุก
สุดท้ายก็ลุก ไปวิ่ง
ไปถึง คนอื่นเขาก็ออกวิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้
กลับมาเป็นคนสุดท้าย ฮ่าฮ่า
พรุ่งนี้ก็ต้องไปวิ่งอีก
แต่ว่านะ พรุ่งนี้เราจะไปแต่เช้าให้ได้เลย
คิดว่านะ...คิดว่า...
|
|
|
